ایمنی وآتش نشانی

 

اصطلاحات حریق صنعتی:

     « هر حرفه ای زبان، واژه یا اصطلاحات مربوط به خود را دارد.» این جمله نقل قول ذکر شده بسیاری از نفراتی است که در آموزش اطفا حریق صنعتی حضور داشته اند. این افراد در تمام رده های سازمانی، در سطوح مختلف بوده ولی در این خصوص اتفاق نظر داشته و دارند.

مطالب دسته بندی شده در این قسمت در مورد حرفه حریق صنعتی بوده و معمولاً با برخی از اصطلاحات صنعتی محیط کار مشترک می باشند.

هدف از مطالب زیر، آشنایی نفرات تحت آموزش با برخی از اصطلاحات و زبان فنی آتش نشانی و سوق دادن آنها جهت استفاده از این اصطلاحات می باشد.

نگرش به موارد زیر اطلاعات عمومی آتش نشانان افزوده خواهد شد:

·       طبیعت و خصوصیات آتش

·       هدف و کاربرد وسائل اطفا و عوامل خاموش کننده

·       اصطلاحات غیرمفهوم و زبان اطفا حریق صنعتی

·       تکنیک های کاربردی برای کنترل ایمن حریق و اطفا انواع حریق های صنعتی

·       پی بردن به اهمیت خطر گسترش آتش و فعالیتهای از پیش تعیین شده.

اکثر اصطلاحات ارائه شده در فرهنگ لغاط معمولی وجود ندارد اما ابزاری مهم و اساسی برای تفکر و عملکرد پرمعنی برای آتش نشانان صنعتی می باشد. در پاره ای موارد ممکن است استعمال این اصطلاحات در ادارات و سازمانهای مختلف اطفاء حریق متفاوت باشد هر چند اغلب آنها مشترکاً توسط نفرات آتش نشانان مراکز نفت، گاز و پتروشیمی مورد استفاده قرار می گیرند.

 

اصطلاحات حریق صنعتی و تعاریف آنها:

5-1                                                                    ADAPTOR ( تنظیم کننده ):

وسیله اتصال هوز برای مرتبط نمودن آنها به یکدیگر و یا اتصال به سایر وسائل با نوع اتصال متفاوت. این وسیله ارتباطی ممکن است به شکلهای دو سر نر، دو سر مادگی، اتصال لوله به هوز و سایر اشکال ساخته شود.

5-2             ADVANCE A HOSE:

فرمان که برای حرکت رشته هوز به سمت آتش برای پوشش حریق و مانور از سه سمت مکانی صادر می شود.

5-3             AIR FOAM:

انبوهی از حبابهای پر شده توسط هوا که دارای چگالی ویژه کمتر از مایعات قابل اشتعال و آب بوده و باعث جلوگیری از ترکیب بخارات قابل اشتعال با هوا و در نتیجه مانع برگشت آتش و اشتعال مجدد می گردد. گاهی بجای این اصطلاح از اصطلاحاتی نظیر فوم شیمیایی و فوم مکانیکی نیز استفاده              می نمایند.

5-4             AIR FOAM CONCENTERATE:

مایعی که وایسته به غلظت و خصوصیات ذاتی خود بوده و به نسبت 3 تا 6 در صد با آب ترکیب و تولید کف می کند.

5-5             AIR FOAM NOZZLE:

این نوع نازل با مکش باعث تولید حبابهای از هوا و محلول فوم و آب عبوری از آن می شود.

5-6             AIR FOAM SOLUTION:

ترکیب کنستانتره فوم و آب دریا یا آب شیرین می باشد.

5-7                   ALCOHOL TYPE FOAM:

نمونه فوم تکمیل شده ای را گویند که برای مواد اطفا مواد قابل حل در آب یا حلالهای قطبی از آنها اسـتـفـاده می شود. این ترکیب از نوع فوم مکانیکی می باشد.

5-8                   APPARATUS:

معمولاً اشاره به خودرو اطفا حریق یا وسائل دارای پمپ دارد.

5-9                   AQUEUS FILM FORMING FOAM (AFFF)

کنستانتره فومی که بر پایه پایدار کنندهایی با مبنای فلوئور ساخته شده است. این ترکیب با درصد حجمی 3 تا 6 رقیق شده و تولید کف می نماید. این نوع کف نیازی به هوا و اکسیژن نداشته و بصورت یک لایه نازک FILM بروی آتش  گسترش یافته و باعث توقف آتش می گردد.

این نمونه کنستانتره فوم قابل استفاده با تمامی ابزارآلات و وسائل تولید کف از نوع پروتئینه می باشد. همچنین از نوع ثابت و قابل حمل نازل اسپری آب نیز می توان برای تولید این نمونه کف استفاده نمود.

5-10               ASPHYXIATION ( خفگی ):

خفگی ناشی از عدم وجود اکسیژن و یا توقف تنفس.

5-11               ATTACK  LINE:

خط هوزی که مستقیماً برای حمله و مبارزه با آتش مورد استفاده قرار می گیرد. این خط هوز با خط هوز ایمنی و خط هوز کمک رسانی متفاوت است.

5-12               AUTO IGNITION:

احتراق ناشی از  حرارت بدون وجود شعله یا جرقه.

5-13               AUTO IGNITION TEMPERATURE:

پایین ترین دمایست که در آن مخلوط گازها یا بخارات قابل اشتعال و هوا بدون نیاز به شعله یا جرقه محترق می شوند. بخارات حاصله با وجود اکسیژن ممکن است در دمای پایین تر خودبخودی محترق شوند. دمای اشتعال خود به خودی ممکن است تحت تاثیر حضور مواد کاتالیستی قرار گیرد.

5-14               BACK UP LINE:

بــرای مــواردی که آب خــط هـوز 5/2 اینچ حمله به آتش ATTACK LINE) ) ناکافی باشد معمولاً یک خط هوز 5/2 اینچی نصب می شود تا در مواقع لزوم از آن استفاده شود. از این خط هوز برای کمک کردن به تیم اول مبارزه کننده با حریق و حفاظت نفرات خط آتش بوسیله حالت مه پاش جهت نزدیک شدن به کانون حریق استفاده می شود.

5-15             BLEED LINE:

باز کردن آرام نازل برای تخلیه رشته هوز از آب و رفع فشار موجود در هوز .

BOILING LIQUID EXPANDING VAPOR EXPLOSION (BLEVE) 15-5

بروز نقص و آسیب دیدگی ظرف در دو نقطه یا بیشتر در یک لحظه بطوریکه دمای مایعات درون ظرف بالا تر از دمای جوش استاندارد قرا داشته باشد. در این حالت اگر مایعات درون مخزن قابلیت اشتعال داشته باشند انفجار مهیبی رخ خواهد داد.

5-16             BOIL OVER:

انفجار نفت خام یا مایعات مشابه در مخزنی که طعمه حریق شده است. ترکیبات سبک نفت خام در خارج از مخزن می سوزند و امواج حرارتی تولید می شوند. در ادامه این امواج تولید شده به مواد باقی مانده در مخزن که حاوی مقداری آب نیز می باشد رسیده و باعث انفجار بصورت کف کردن می باشد.

5-17             BOILING POINT (BP):

دمایست که در مورد مایعات کاربرد داشته و وابسته به فشار می باشد. این دما در مورد مواد مختلف متفاوت است. در این دما، مایع به بخار تبدیل می شود. در اکثر مواقع این دما را برای مایعات در فشار اتمسفر گزارش می کنند.

5-18             BRASS:

اشاره ایست به مواد فلزی جهت ساختن وسائل آتش نشانی مانند: نازل، آداپتور و غیره.

5-19             BREATHING APPARATUS:

دستگاه حامل هوای مورد نیاز جهت تنفس که نفرات استفاده کننده را از دود, گازهای سمی و استنشاق بخارات تحریک کننده و سوزش آور حفاظت می کند. این دستگاه در آموزشهای مختلف در زمین آموزش مورد استفاده قرار می گیرد (دستگاه تنفسی).

5-20             BUNKER GEAR :

اشاره دارد به مواد مورد نیاز و البسه استحفاظی مورد استفاده پرسنل در زمین آموزش.

5-21             BURNING RATE:

سرعت سوختن مواد جامد یا مایع.

5-22             CARBON DIOXIDE EXTINGUISHER (CO2):

عمده ترین نوع خاموش کننده گاز تحت فشار که عمدتاً بروی حریق مایعات قابل اشتعال و وسائل برقی استفاده می شود. در اندازه های 5 تا 15 پوندی بصورت دستی و 50 تا 100 پوندی بصورت چرخدار مورد استفاده قرار می گیرد.

5-23             CHARGED LINE:

خط هوزی که از آب پر شده و تحت فشار قرار داشته و کاملاً آماده بکار می باشد.

برای شارژ کردن خط هوز باید منبع آبی را که هوز به آن متصل شده است باز کرد و برای خروج هوا از مسیر نازل را به آرامی باز کرده تا مسیر تخلیه گردد. در این حالت جریانی یکنواخت خواهیم داشت. پس از این نازل را بسته و خط هوز بصورت CHARGED LINE می باشد.

5-24             CHECK VALE:

 نوعی شیر می باشد که فقط در یک جهت به سیال اجازه عبور می دهد و در صورت برگشت سیال مسیر عبور آنرا مسدود می سازد.

5-25             COMBINATION NAZZEL:

نوعی نازل است که که با طراحی خاص خود امکان تغییر وضعیت جریان از حالت جت به مهپاش و بلعکس را به آتش نشان می دهد.

5-26             COMBUSTIBLE METALS:

فلزات معینی مانند منیزیم، تیتانیم، سدیم، پتاسیم، کلسیم، لیتیم، هافینیوم، زیرکونیم، روی، آراونیوم و پلوتونیم که وقتی به صورت ذرات ریز یا مذاب در آیند به آسانی آتش می گیرند و شعله ور           می شوند.

5-27             COMBUSTION:

یک واکنش سریع گرمازا که همراه با نور و حرارت بوده، تکامل پذیر می باشد.

5-28             CONCEALED SPACE:

منطقه بین دیوار و پارتیشن، سقف و کف و یا در مناطق سقف داری که گسترش آتش در آنها نامشخص و غیرقابل کشف باشد (سقف کاذب).

5-29             CONDUCTION:

انتقال حرارت توسط ارتباط مستقیم اجسام هادی یا توسط واسطه انتقال.

5-30             CONVECTION:

انتقال حرارت بوسیله گردش و جابجایی گازها و مایعات مانند بالارفتن هوای گرم از سطح حریق.

5-31             CRACK A NOZZLE:

باز کردن نازل به آرامی و خارج نمودن میزان کمی آب جهت تخلیه هوای درون مسیر.

5-32             CRITICAL PRESSURE:

فشاری که در آن مواد به دمای بحرانی رسیده اند. در این حالت تفاوتی میان فاز گاز و مایع وجود ندارد.

5-33             CIRITICAL TEMPERATURE:

بیشترین دمایی که در آن گاز بتواند به حالت مایع در آید. در این حالت دانسیته مایع با بخار برابر است.

5-34             DETONATION:

تجزیه ای گرمایی که در سرعتی مافوق صوت اتفاق می افتد در مواد غیرقابل تجزیه این پدیده با امواج شوک همراه خواهد بود و این امواج سرعتی بیش از سرعت صوت خواهند داشت.

5-35             DISCHARGE PRESSURE:

معمولاً فشار خروجی بر حسب پوند بر اینچ مربع PSI تعریف می شود.

5-36             DOUBLE FEMALE:

وسیله ای جهت  تبدیل و اتصال که دارای دو سر مادگی ( FEMALE ) می باشد و می توان توسط آن دو رشته هوز را وقتی در جهت نرینه ( MALE ) و عکس هم گسترش یافته اند بهم متصل نمود.

5-37             DOUBLE MALE:

وسیله ای جهت  تبدیل و اتصال که دارای دو سر نرینه ( MALE ) مـی باشد و می توان توسط آن دو رشته هوز را وقتی در جهت مادگی ( FEMALE ) و عکس هم گسترش یافته اند بهم متصل نمود.

5-38             DRY CHEMICAL EXTINGUISHER:

خاموش کننده ای که از عامل شیمیایی خشک پر شده و برای اطفا حریقهای نوع A,B,C بکار می روند.

5-39             DRY POWDER EXTINGUISHER:

خاموش کننده حاوی پودر که برای اطفا حریق فلزات و حریق کلاس D بکار گرفته می شود.

5-40             EDUCTOR/INJECTOR:

اشاره ایست به وسیله مکش کنستانتره فوم یا سایر عوامل مرطوب و مایع به درون جریان هوز که معمولاً با نازل کف ساز استفاده می شود.

5-41             EVDUTIONS:

طرح های گوناگون حریق در زمین آموزش و میدان حریق که نیازمند اجرای تاکتیکها، تکنیکها و کار گروهی افراد می باشد.

5-42             EXPLOSIVE RANGE:

محدوده غلظت مابین کمترین و بیشترین مقدار یا محدوده قابل اشتعال برای ترکیبات مختلف              می باشد و براساس در صد حجمی بخارات یا گازهای در هوا تعریف و ثبت می گردد.

 

5-43             FEEDER LINE:

یک رشته هوز بزرگ که از منبع آب گرفته شده و معمولاً برای تهیه آب بعلاوه تغذیه سایر هوزهای حمله به آتش استفاده می گردد.

5-44             FIRE BEHAVIOR:

راهیست که در آن سوخت محترق می شود و شعله توسعه یافته و حریق گسترش پیدا می کند.

5-45             FIRE BRIGADE:

سازمان اطفا حریق مراکز صنعتی یا مؤسسات خصوصی.

5-46             FIRE CONTROL:

استراتژی و تاکتیک مبارزه با حریق می باشد که در آن اقدام به کنترل حریق بدون اطفا آن            می گردد. این استراتژی معمولاً در حریق گازها صورت می پذیرد تا امکان قطع منبع نشتی فراهم گردد. در برخی حالات اجازه سوختن به آتش در شرایط کنترل شده داده می شود تا از انتشار بخارات و گازهای قابل اشتعال و خطر بوجود آمدن انفجار جلوگیری شود.

5-47             FIRE DETECTION SYSTEM:

سیستمی که وجود حرارت شعله یا دود را حس و اعلام نماید.

5-48             FIRE EXTINGUISHER:

وسیله قابل حمل دستی یا چرخدار که جهت اطفا حریق های کوچک طراحی شده است و از عوامل اطفاحریق مانند آب، هالون، CO2  یا پودر شیمیایی پر شده است.

5-49             FIRE PREVENTION:

مجموعه ای از فعالیتهای پیشگیری از حریق می باشد که قبل از وقوع حریق اجرا  می گردد تا از بروز حریق جلوگیری و یا احتمال آن کاهش یابد.

5-50             FIRE RESISTANCE:

مقاومت در برابرسوختن یک سیستم دسته بندی شده است که مشخص می نماید چه مدت مواد یا سازه ها می توانند در مقابل أتش مقاومت نمایند.

5-51             FLAME PROPAGATION RATE:

a)     سرعتی که درآن احتراق در محیط میان گاز جابجا می شود و براساس احتراق پایدار در سبک ترین گاز سنجیده می شود.

b)    سرعت جابجایی احتراق روی سطوح هر جامد یا مایعی.

5-52             FLAME SPREAD:

گسترش شعله از منبع احتراق در گاز یا در سطح مایع یا جامد به جهات دیگر.

5-53             FLAMMABILITY:

استعداد نسبی سوخت های مختلف در احتراق و شعله وری بدون توجه به میزان سوخت.

5-54                   FLAMMABLE GAS:

a)     گازی که قابلیت سوختن در غلظت معمولی اکسیژن اتمسفر را داشته باشد.

b)    گازی که قابلیت سوختن در مجاورت هوا، اکسیژن و یا اکسید نیتروژن را به هر نسبت داشته باشد.

5-55                   FLAMMABLE LIMIT:

بالاترین و پایین ترین غلظت گازها و بخارات قابل اشتعال و انفجار در هوا که منجر به حریق یا انفجار گردد.

5-56                   FLAMMABLE RANGE:

محدوده بین بالاترین و پایین ترین حد انفجار یا احتراق گازها و بخارات قابل اشتعال.

5-57                   FLASH POINT:

کمترین دمایست که در آن مایعات قادرند به اندازه کافی بخارات قابل اشتعال برای ایجاد یک ترکیب قابل اشتعال با هوا ایجاد کند. این دما معمولاً توسط آزمایش CLOSED CUP اندازه گیری می شود.

5-58                   FLASH BACK:

اشتعال مجدد بخارات، پس از اطفا حریق را گویند. این پدیده بدلیل وجود حریق های پنهان یا خنک نکردن محیط بمیزان کافی بعلاوه وجود دمایی بالاتر از حد احتراق بخارات موجود در محیط روی می دهد.

5-59                          FLUOROPROTEINFOAMCONCENTRATION:

کنستانتره فومی است با حاوی مواد مصنوعی فلوئوردار پایدار کننده سطح                                     ( SURFACTANT ).

این ترکیب افزون بر تولید لایه کف از نوع حبابهای هوا، ممکن است لایه ای نازک FILM مانند روی سطح سوخت تشکیل داده و از تبخیر آن جلوگیری نماید.

5-60                   FOAM

ترکیباتی که بوسیله نازل یا وسائل تنظیم کننده به جریان آب تزریق می شوند تا جریانی چسبنده و توانا تولید نمایند. کفها معمولا با خفه کردن آتش بویژه آتش مایعات قابل اشتعال بکار می روند.

5-61                   FOAM BLANKET:

پوشش دادن کف بکار رفته بروی سطح مشتعل برای خفه کردن حریق یا کاهش میزان آزاد سازی بخارات.

5-62                   FOAM CLSSIFICATION:

کفهای اطفا حریق به چهار دسته تقسیم می شوند:

a)     پروتئینه

b)    مصنوعی

c)     فیلم گون

d)    شیمیایی

که هر یک از ‌‌آنها ممکن است به چند زیر گروه دیگر تقسیم گردد. مانند:

q       نمونه معمولی

q       مقاوم الکلی

q       فلوئور کربن

سیستم دیگر تقسیم بندی کف براساس میزان توسعه ‌آنها می باشد که شامل :

ü    کم توسعه

ü    میان توسعه

ü    پر توسعه

می باشد.

5-63                   FOOT WORK:

اشاره ایست به سبک و روش حرکت نفرات تیم اطفا با قدم های یکنواخت در پیشروی، حرکت به جناحین و برگشت به عقب در هنگام عملیات.

5-64                   FRICTION LOSS:

کاهش فشار در هوزها و لوله های آتش نشانی ناشی از مقاومت درونی مسیر در برابر جریان آب را گویند.

5-65                   GPM

گالن در دقیقه. واحد اندازه گیری جریان آ‌ب بر حسب زمان برای وسائل ‌آتش نشانی مانند نازل، مانیتور و غیره.

5-66                   GROUND FIRE:

عموماً برای شرح آتش سوزی روی سطح زمین و در زیر وسائل، سازه ها و ظروف بکار می رود.

5-67                   GROUND SPILL:

ریختن مایعات قابل اشتعال بروی سطح که با شروع تبخیر محیط را با خطر شروع حریق مواجه می سازد.

5-68                   HALON:

ترکیبات هیدروکربنهای هالوژنه عموماً بعنوان عامل خاموش کننده استفاده می شوند. آنها معمولاً نسبت به مواد شیمیایی خنثی و بی اثر بوده و در دمای بالا و پایین مقاوم هستند.

5-69                   HALON EXTINGUISHER:

خـاموش کننده هایی که به وسیله عوامل هالوژن دار شارژ شده اند. این خاموش کننده ها برای اطفا حریق مایعات قابل اشتعال و حریق وسائل الکتریکی متصل به جریان برق بکار می رود.

5-70                   HAND LINE:

یک خط هوز 5/1 تا 5/2 اینچ می باشد که در میدان آموزش بصورت دستی کشیده می شود. از سایز 5/1 اینچ برای خط آتش و از سایز 5/2 اینچ برای خط ایمنی، خط BACK UP یا کمک رسانی استفاده می شود.

5-71                   HAZARD:

حالت یا وضعیتی که باعث ایجاد خطر در هنگام عملیات اطفا می گردد مانند: لغزش، تششع حرارت، برخورد شعله، برگشت شعله، تجمع بخارت، غلتیدن شعله، چرخش شعله و سایر خطرات که آتش نشان در معرض آن قرار می گیرد و پتانسیل آن در هنگام حمله به آتش جهت اطفا حریق باید مورد بررسی قرار بگیرد.

5-72                   HIGH EXPANSION FOAM:

نمونه کنستانتره کف، که کف تولیدی آن 100 تا 1000 برابر نسبت به محلول اولیه افزایش حجم داشته باشد. این نوع کف برای مسدود کردن سـریـع محیط و پوشاندن محیط با لایه ای از کف بطور سیل آسا مورد استفاده قرار می گیرد.

5-73                   IGNITABLE MIXTURE:

a)    مخلوط هوا و بخار یا غبار و هوا که قابلیت اشتعال توسط جرقه را داشته باشد.

b)    مخلوطی که توانایی توسعه شعله را دور از منبع اشتعال در هنگام شعله وری دارد.

5-74                   IGNITION TEMPERATURE:

کمترین دمای مورد نیاز برای شروع یک احتراق و ادامه آن. در این دما سوخت محترق شده و شعله بخودی خود گسترش می یابد.

5-75                   INCIPIENT FIRE:

حریق در مرحله اولیه یا ابتدای گسترش آن.

5-76-1           KINK

خم شدگی یا تا خوردگی رشته هوز که باعث محدود کردن عبور جریان آب می گردد.

5-77                   KNOCK DOWN:

a)     کاهش شعله و حرارت حریق بدلیل جلوگیری از گسترش آن.

b)    مرحله آغازین و اولیه اطفا حریق که در آن شعله و حرارت بطور محسوسی کاهش می یابد تا بتوان حریق را تحت کنترل درآورد.

5-78                   LEFT-FOR-LIFT:

اشاره ای است به موقعیت عامل تنظیم کننده موجود بروی نازل آب، چرخاندن و پیچاندن عامل تنظیم کننده به منتهی الیه سمت چپ برای ایجاد حداکثر حفاظت توسط مه پاش و اسپری آب. در وضعیتهای اضطراری این نمونه اسپری نمودن نفرات تیم اطفا را در برابر حریق و شعله محافظت می کند.

5-79             LENGTH OF HOSE:

بر اساس استاندارد طول یک رشته هوز برابر 50 فوت می باشد. طولهای دیگر نیز در دسترس  می باشد.

5-80             LOSS OF PRESSURE:

تحلیل یا کاهش فشار جریان آب مورد استفاده برای عملیات اطفا حریق که می تواند از دلایل مختلفی نشات گرفته باشد. مواردی مانند اشکال در پمپ، اشکال در سیستم آب و یا استفاده بیش از ظرفیت و توانایی پمپاژ می توانند باعث پدیده فوق گردند.

5-81             LP GAS OR LPG:

هیدروکربنهای گازی مایع شده را گویند. هر یک از محصولات هیدروکربنی مانند بوتان یا پروپان که تحت فشار ذخیره می شوند بصورت مایع و گاز تبخیر شده و میسوزند.

5-82             MAINIFOLD SYSTEM:

سیستم پخش و توزیع آب که برای تامین آب در شرایط گوناگون در سراسر محل نصب می شود.

5-83             MONITOR:

نوعی نازل بزرگ و سنگین که برای عقب نشینی ایمن در حریقهای بزرگ مورد استفاده قرار          می گیرد. این نازل دارای مفاصل و دنده هایی برای کنترل می باشد.

5-84             NOZZEL MAN:

شخصی که وظیفه او کار کردن با نازل در عملیات اطفا حریق است.

5-85             NOZZEL PRESSURE:

فشار آب خروجی از سر نازل . این فشار بر حسب پوند بر اینچ مربع بوده و با فشار خروجی نازل مترادف است.

5-86             NOZZEL REACTION:

نیروی متقابل یا ضربه زننده بسمت عقب و به نفراتی که هوز را هدایت می نمایند.

5-87             OXYGEN DEFICIENCY:

کافی نبودن اکسیژن برای حفظ حیات یا حفظ آتش ( هنگامی که اکسیژن هوا کمتر از 16% باشد).

5-88             PATTERNS:

شکل خروج آب از نازل را گویند. این شکل برای نازلهای قابل تنظیم می تواند در محدوده فوگ و اسپری با زاویه باز تا جریان مستقیم (جت) باشد.

v   در سرویسهای اطفا حریق صنعتی از سه روش پایه برای جریان آب استفاده می شود:

 

 

ü     FULL FOG

اشاره ایست به شکل زاویه باز فوگ که برای حفاظت نفرات از اثرات اطفا حریق استفاده می شود. این شکل با نهایت تغییر تنظیم کننده نازل بسمت چپ ایجاد می شود ( LEFT FOR LIFE ) و معمولاً برای حفاظت نفرات از امواج حرارتی پیش از حمله به آتش، در طول مدت زمان توقف و حفظ موقعیت برای بستن شیر سوخت و حفاظت در مقابل برگشت احتمالی آتش در زمان عقب نشینی از محل حریق مورد استفاده قرار می گیرد.

ü    POWER CONE:

اشاره ایست کلی به استفاده از آب بصورت نیمه FOG با زاویه باز 30 درجه، که در اطفا حریق به FOG 30 درجه معروف می باشد.این روش موثرترین شکل استفاده از آب برای فراگرفتن کل آتش و عقب رانـدن و خـاموش کردن حریق می باشد.

در بیشتر حالات رشته هوز بسمت حریق حرکت خواهد کرد بنابراین در شکل استفاده از FOG باید محدودیت ایجاد نمود تا آب بسطح آتش برسد.

بهنگام پیشروی بسمت حریق برای رسیدن به کانون، استفاده از آب برای خنک کردن سطح و بسترسوخت و کاهش حجم حریق ممکن است در تنظیم شکل آب تغییراتی ایجاد گردد. نکته مهم اینست که شکل کاملاً JET که باعث آشفتگی سوخت و افزایش یا گسترش حریق می گردد استفاده نشود.

حرکت فراگیر ( SWEEPING ) نازل در هنگام حمله به آتش موثرترین میزان جذب حرارت و کاهش حجم شعله را دارا می باشد.

ü    STRAIGHT STREAM OR SOLID STREAM:

جریان بسیار باریک آب خروجی از نازل ( JET ) که اغلب برای رسیدن به آتش و خنک کردن ظروف، وسائل و سازه ها پیش از حمله به آتش مورد استفاده قرار می گیرد. این شکل آب برای عملیات اطفا حریق موثر نمی باشد.

ü    قطرات درشت آب میزان جذب حرارت کمتری دارد و بطور کلی در حالت JET در مقایسه با حالات دیگر ( POWER CONE & SEMI FOG ) سایز ذرات آب بزرگتر بوده و بخاطر داشته باشیم که قطرات ریزتر بدلیل جذب حرارت بیشتر در اطفا حریق موثرتر می باشند.

ü    فشار خروجی اگر بروی سوخت اعمال شود باعث آشفتگی سوخت و گسترش حریق می گردد.

سه شکل استفاده از آب را بخاطر داشته باشید:

1- حالت FULL FOG                      برای حفاظت نفرات

2- حالت POWER CONE              برای اطفا حریق

3- حالت STRAIGHT STREAM  برای رسیدن به حریق و خنک کردن.

89-                PRE-FIRE PLANING:

تمرین و عملی ساختن طرحهای ویژه برای عملیات اطفا حریق در خصوصیات طراحی شده، واحدها، آبگیری و ترمینالها با بررسی و مرور توسط نفرات تیم اطفا حریق در کلاس درس و بـصـورت تـئـوری مـی بـاشـد کــه طـی آن  نـفــرات تـیم پیـرامـون POTENTIAL EXPOSURES; PRODUCT INVDVEMENT; HAZARD، وسائل و نیروی انسانی مورد نیاز، ذخیره آب و منابع تامین آن همچنین سایر اطلاعات مناسبی که می تواند جهت بالا بردن آمادگی نفرات تیم آتش نشانی در هنگام اطفا موثر باشد به بحث می نشینند.

PRE- PLANNING قـسمت مهم و پر اهمیتی در سرویسهای اطفا حریق صنعتی می باشد.

PROPORTIONER

وسیله ایست که برای تنظیم و متناسب کردن مایع کنستانتره فوم یا سایر عوامل بداخل جریان آب مورد استفاده قرار می گیرد. این وسیله مشابه EDUCTOR عمل میکند ولی عوامل مایع تحت فشار یا بطور پمپاژ بدرون جریان آب وارد می شود.

 

90-                                                                                                      PSI:

واحدی است برای فشار و برابر با پوند فورس تقسیم بر اینچ مربع. معمولاً فشار پمپ و نازل را با این واحد می سنجند.

91-                      PYROPHORIC MATERIAL   

موادی که به راحتی، سریع و بطور خودبخودی محترق می گردند.

بسیاری از مواد شیمیایی جز این مواد می باشند زیرا هنگام تماس با هوا یا آب بصورت خود بخود قابل اشتعال می باشند.

93-         QUINCH

خاموش کردن حریق بوسیله خیس کردن سوخت توسط آب را گویند.

این روش روشی برای جذب حرارت توسط آب می باشد.

94_        RELIFE  VALV

وسیله کنترل فشار بوده که باعث BY PASS آب در پمپهای آتش نشانی می گردد.در هنـگامی که VALVE نازل بسته شود این وسیله مـانـع از بـروز فـشـار اضافه روی پمپ می گــردد. روش کار آن مـشـابه VALVE هـای RELIFE نصب شده بروی مخازن و وسائل صنعتی                می باشد که با اعمال فشار معینی مسیر باز میشود.

96-  RESPIRATORY PROTECTION

اشاره ای است به وسیله ای که هـوای ذخـیـره بهمـراه داشتـه و در شرایطی مورد استفاده قرار می گیرد تا نفرات را از دود، گاز و سایر عوامل حریق که ممکن است در اثر استنشاق به پرسنل صدمه وارد نماید حفاظت کند.

·       نکته مهم: سوخت مورد استفاده در زمین آموزش شامل گازوئیل، PGH ، LPG ( پروپان ) می باشد تا نفرات در مقابل دودهای سمی و گاز گرفتگی حفاظت شوند.استفاده از این دستگاه در زمین آموزش فقط جنبه تمرینی دارد.

96-               SCBA UNIT

مخفف دستگاه تنفسی که دارای کپسول ذخیره هوا می باشد و در زمین آموزش مورد استفاده قرار              می گیرد.

97-      SECURE THE WATER:

بستن آرام ولو نازل در پی دستور آب بند می باشد.

98-     SIZE UP:

شرایط روحی ایجاد شده بدلیل موقعیت و حالت آتش سوزی که باعث ناتوانی پرسنل در بکارگیری نحوه و حالت حمله به آتش می گردد. که عوامل بسیاری بایستی مورد استفاده قرار بگیرند مانند محتویات محصولات، EXPOSURE ، خطرات سلامتی، خصلت مواد و وسعت حریق، شرایط آب و هوایی، وسایل و تجهیزات موجود، نیروی انسانی کارآ و در اختیارداشتن، منابع ذخیره آب و  دسترسی به  سایر موارد

99-          SLOP OVER   :

سرریز شدن و OVER FLOW کردن مخزن بعلت کف کردن نفت در حال سوختن را گویند. این پدیده زمانی رخ می دهد که از آب یا فوم برای عملیات اطفا استفاده می کنیم.

100-              SMOLDERING:

نخستین مرحله حریق را گویند. در این مرحله احتراق با حرارت و شعله کم مشاهده خواهد شد.

i.                                                                                                                  101-     SPANNER:

نوعی آچار که برای سفت کردن و آزاد کردن اتصالات هوز مورد استفاده قرار می گیرد.

ii.                                                                                                                  102-      SPILL FIRE :

حریق ناشی از ریخته شدن سوخت بروی سطح بوده که معمولاً دارای شدت شعله و حرارت              می باشد. این شدت بدلیل وسیع بودن سطح تبخیر می باشد.

iii.                                                                                                                  103-      STACK YOUR BRASS:

دستور آموزشی برای پیچیدن رشته هوز بطور محکم و سفت و قرار دادن نازل هم امتداد هوز.

iv.                                                                                                                  104-      STEAM:

بخار آب سفید رنگ در دمای بالای ‘F 212 که آمیختگی غیر یکنواخت با دود ناشی از حریق دارد. در صورت مشاهده موید این مورد است که استفاده از آب اثر بخش بوده و دما شروع به کاهش خواهد کرد.

v.                                                                                                                  105-      SWEEP THE FIRE :

دستوراتی می باشد که بر اساس آن نازل باید مرتباً از یک طرف به طرف دیگر حرکت کند تا شعله خاموش شود. این امر به پوشش بیشتر سطح آتش همچنین کاهش حجم آتش کمک خواهد نمود.

vi.                                                                                                                  106-      TERMINAL COLUMN:

ستونی از دود و گاز که بدلیل گرم شدن ، انبساط حجم و کاهش وزن از آتش خارج شده و بسمت بالا حرکت می کند. همزمان هوای خنک که اکسیژن بیشتری دارد به بستر حریق تزریق می شود.

vii.                                                                                                                  107-     VAPOR DENSITY:

مقایسه نسبت دانسیته بخار نسبت به هوا می باشد. اگر این عدد کوچکتر از یک باشد نمایانگر اینست که بخار از هوا سبک تر است و در صورتیکه بزرگتر از یک باشد نمایانگر این است که بخار موجود از هوا سنگینتر است. بطور مثال: پروپان مورد استفاده در زمین آموزش دارای دانسیته 2 می باشد یعنی از هوا سنگین تر است و ابر بخارات آن بروی زمین قدرت حرکت دارند.

viii.                                                                                                                  108-    VAPOR PRESSURE:

فشار اعمال شده در هر دمایی توسط بخار، یا بوسیله خود گاز یا در ترکیبی از گازها در سطح مایع اندازه گیری می شود.

ix.                                                                                                                  109-    VARIABLE FLOW NOZZEL:

نازلی است که می توان با تنظیم کردن آن، آب دهی مورد نیاز را در حالتهای مختلف فشار بدست آورد.

110-      VENTILATE:

       تکنیکی برای باز کردن ساختمانهای سوخته شده برای رفع دودها و گازهای داغ می باشد.

با استفاده از این تکنیک از افزایش غلظت ، تمرکز گازها و انفجار جلوگیری می شود.همچنین رشته هوزها اجازه می یابند بداخل پیشروی کرده، به موقعیت موثرتری دست یافته و عملیات بهتر و مفید تری را به اجرا گذارند.

x.                                                                                                                  111-WATER HAMMER :

انرژی برخورد ناشی از بستن ناگهانی نازل آب را WATER HAMMER گویند.

نکته مهمی که بایستی بخاطر داشته باشید این است که بستن یا باز کردن نازل بایستی به آرامی صورت پذیرد تا از نیروی عکس العمل ناگهانی نازل و نیروی چکشی بوجود آمده و اثرات آن بروی رشته هوزجلوگیری گردد.

  

بازکردن ناگهانی             نیروی عکس العمل ناگهانی

بستن ناگهانی   WATER HAMMER

xi.                                                                                                                  112- DIVIDING BRENCHING:

اتصالات هوز که یک ورودی آب را به دو خروجی تبدیل می کند. خروجی ها ممکن است هم اندازه یا کوچکتر از ورودی باشند. اکثر آنها یک ورودی 2.5 اینچ را به دو خروجی 1.5 اینچ تبدیل می کند.

2-    FIRE FIELD COMMANDS

دستورات میدان آموزش

دو نوع دستور توسط استاد آموزش برای اقدام حمله به آتش داده می شود:

6-1            دستورات مقدماتی:

این گروه دستورات، اساساً آموزشی و فرمان مستقیم برای آمادگی جهت انجام برخی از کارها و وظایف    می باشد. این فرامین به تمامی نفرات حاضر در زمین آموزش اجازه می دهد  تا بدانند چه عملی تا لحظاتی بعد انجام خواهد شد و خود را برای عکس العمل به دستورات آماده می کنند.

6-2            دستورات اجرایی:

این دستورات، فرمان اجرا و انجام اعمالی می باشد که در فرمان مقدماتی آمادگی جهت انجام آن اعلام شده بود. معمولاً یک فاصله زمانی مابین دستورات مقدماتی و دستورات اجرایی برای تنظیم کردن عملیات مورد نظر وجود دارد. در بعضی از حالات ممکن است هر دو دسته با هم ترکیب شوند. مانند « تمامی رشته های هوز بصورت تمام فوگ باز و آماده حرکت»

- شماره گذاری رشته هوزها:

از آنجا که هر یک از رشته هوزها باید بطور مستقل به انجام کاری هدایت شوند، بنابراین باید دارای یک شماره برای شناسایی و اعلام دستور از طرف استاد زمین باشند. پس از سمت چپ باید شماره گذاری شوند. مثل رشته هوز 1 یا 2 ،3 و ... بدین وسیله استاد تمرین می تواند با ذکر شماره گروه دستورات مقدماتی و اجرایی را برای هر یک صادر نماید.

 

3-    تکنیکهای کار با هوز:

اصطلاح هوز هندلینگ اشاره ایست به روش صحیح قرار گرفتن نفرات تیم، نگهداشتن هوز برای تحمل وزن و فشار هوز، حرکت و جابجایی پای هر یک از نفرات تیم در جهت های مختلف و بالاو پایین رفتن از پله.

باید اضافه کرد از این اصطلاح در کار کردن با هوز از نوع 1.5 اینچی برای حمله به آتش اجرا می گردد.

7-1            تیم هوز ( HOSE TEAM ):

یک تیم کامل و واقعی تشکیل شده از یک نفر مسئول نازل، یک نفر پشتیبان نفر نازل، و دو نفر مسئول گرفتن و حمل نمودن رشته هوز.

نفر آخر هر تیم را اصطلاحاً TAG-LINE می نامند. تعداد نفرات تیم حاضر بروی رشته هوز بستگی به موجود بودن نیروی انسانی و واگذاری وظائف به آنها دارد. معمولاً تعداد استاندارد در طی دوره آموزش حرفه ای برای هر رشته هوز 4  نفر می باشد.

7-2            موقعیت و محل رشته هوز:

تمام نفرات باید در یک سمت هوز قرار بگیرند و رشته هوز از سمت راست آنها عبور کند. فاصله هر یک از نفرات از نفر جلویی خود تقریباً به اندازه یک دست باز می باشد. در برخی از حالات ممکن است ضروری باشد آرایش قرار گرفتن تیم را براساس جهس و خارج شدن شعله از  محوطه اطراف آن و اسپری آب تنظیم نمود.

7-3            مسئول نازل یا NOZZLE PERSON:

مسئول نازل ( رهبر تیم رشته هوز ) موقعیت خود را برای گرفتن راحت نازل و قدرت حرکت به جهات مختلف جهت اطفا حریق تنظیم می کند. رشته هوز و نازل را زیر بازوی چپ یا راست خود قرار می دهد که چپ یا راست بودن بازو به نحوه قرار گرفتن در کنار هوز دارد.

برای گرفتن نازل باید طوری اقدام کرد که نازل و مقداری از هوز متمایل به خارج و سمت حریق قرار گرفته باشد و بطور عکس. با دست دیگر تنظیم کننده حالت فوگ و جت نازل را بگیرید. هر دو دست از ناحیه آرنج کمی خم شده و بسمت بیرون بدن امتداد می یابند. این حالت اجازه جابجایی آزاد و راحت نازل را فراهم نموده و بفرد اجازه می دهد حالت پاشش آب را سریعاً تغییر دهد. همچنین باعث جلوگیری از از کشش رشته هوز به عقب و پرتاب نازل من (مسو.ل نازل)  در هنگام بستن ولو می گردد.

7-4            نفر پشتیبان نازل  ( NOZZEL BACK UP PERSON ):

این نفر باید مطمئن باشد که نفر روی نازل برای حرکت دادن نازل آزاد است و آمادگی کامل برای جلو رفتن و بدست گرفتن و کنترل نمودن نازل را در هر لحظه که نفر نازل به هر دلیلی موقعیت خود را ترک نماید داشته باشد.

او مسئول جلوگیری از عقب خزیدن رشته هوز و همچنین برقراری ارتباط بین نفر نازل و سایر نفرات گروه می باشد. دیگر وظیفه وی در زمان حمله با نازل بوده که باید به نفر روی نازل کمک کرده و نازل را بکمک او حمل نماید.

7-5            نفرات حمل کننده هوز ( HOSE HANDLERS):

این دو نفر باید در تمام مدت عملیات رشته هوز را محکم گرفته و نیروی وزن و فشار هوز را تحمل نمایند. هرگونه حرکت ناخواسته هوز در دست ایشان مانند عقب رفتن هوز باعث عقب رفتن نازل از دست مسئول نازل شده که قدرت حرکت و مانور او  را بشدت کاهش می دهد.

آنها موظف به نگهداشتن موقعیت هوز می باشند مگر اینکه دستوری جهت تعدیل یا تنظیم کردن صادر و ابلاغ گردد.

 

7-6            آخرین نفر تیم ( TAG-LINE PERSON ):

آخرین نفر تیم رشته هوز زا TAG-LINE PERSON می نامند و معمولاً یکی از نفرات حمل کننده هوز می باشد. این شخص مسئول رفع هرگونه مانع از مسیر رشته هوز می باشد و باید پیچ خوردگی های موجود را هنگام پیشروی رفع نماید و بطور دائم اقدام به بررسی و بازرسی هوزهای مورد استفاده نموده و مرقب پیشروی حریق بسمت رشته هوزها باشد. همچنین در مواقع عقب نشینی از منطقه حریق مسئول انجام دادن TAIL-HOSE می باشد که در ادامه توضیح داده خواهد شد.

7-7             موقعیت بدن و نحوه قرار گرفتن پای نفرات تیم ( قرار گرفتن سمت چپ هوز ):

نفرات تیم بطور مستقیم، پشت سر نفر نازل و رو بسمت حریق و جلو قرار می گیرند. هر نفر حدود یک دست باز با نفر جلو فاصله دارد و دست چپ خود را روی شانه نفر جلو تکیه می دهد ( وزن خود را اعمال نمی کند ) و پای چپ را کمی جلو می گذارد. هوز را قسمت مابین شانه راست و مفصل آرنج عبور داده و با دست چپ هوز را محکم نزدیک به پشت نفر جلوتر با دست راست از زیر هوز نگه می داریم. وزن نفرات با این روش قرار گرفتن پا باید بحالت متعادل تقسیم گردد و همچنین وزن هوز نیز بطور مساوی بین نفرات تقسیم و نحوه قرار گرفتن نفرات باید طوری باشد که تیم هر لحظه قادر به تغییر در جهت و ادامه مانور خود به فرمان فرمانده باشد.

همچنین بایستی بتواند در مقابل اثرات ناشی از باز کردن نازل و نیروی عکس العمل آن آماده باشند.

  مهم:

رشته هوز باید مستقیم با نفر نازل و در نزدیکترین محل ممکن برای حمله به آتش باشد.

گسترش صحیح رشته هوز و نحوه قرار گرفتن افراد تیم در کنار رشته هوز یک مسئله بسیار مهم            می باشد زیرا در مسائل زیر نقش اساسی ایفا می کند:

  راحتی مانور و تغییر حرکات در حمله به آتش.

  اجازه به نفر نازل برای مبارزه با آتش، بدون داشتن مزاحمت ناشی از وزن و فشار رشته هوز.

  جلوگیری از خطر تاب خوردن و پیچیدن رشته هوز.

*   تامین پوشش اسپری آب و حفاظت از تمامی نفرات.

7-8            شارژ کردن رشته هوز:

بمحض اینکه تمامی نفرات تیم در موقعیت صحیح قرار گرفتند نفر نازل برای چک کردن آبدهی و فشار آب اقدام به باز کردن آب به آرامی می کند تا هوای داخل هوز کاملا" تخلیه شده و از یک جریان یکنواخت و بدون وقفه قبل از پیشروی بسوی آتش مطمئن گردد.علاوه بر این از عملکرد صحیح نازل خود اطینان حاصل نماید. سپس نازل را به آرامی بسته و منتظر دستور به حالت آماده باش می ماند. در این حالت  رشته هوز شارژ شده و آماده مبارزه با حریق می باشد.

 

 

7-9            پیشروی رشته هوز( پیشروی به سمت آتش):

وقتی که فرمان حرکت « تمام خطوط بجلو» یا « ALL LINES MOVE IN » صادر شد هر یک از نفرات وزن خود را بروی پای راست انداخته و پای چپ را نیم قدم به جلو می راند و وزن را روی پای چپ انداخته و پای راست را جلو می کشد تا در پشت پای چپ و مقدار کمی بسمت راست قرا گیرد.

این حرکت به حرکت FIRE MAN S SHUFFLE معروف است.

قدمها بطور هماهنگ و یکنواخت بوسیله تمامی نفرات تیم بروی رشته هوز انجام میشود. معمولاً استاد تمرین یا استاد زمین فرمان اجرا را بطور ریتم دار می گوید مانند: STEP- STEP- STEP- STEP یا قدم- قدم- قدم ... . اگر تیم در سمت راست رشته هوز قرار گیرد تمام حالتهای گفته شده بصورت قرینه آینه ای انجام میشود. بیاد داشته باشید که پای راهنما همواره وجود دارد و هرگز مانند راه رفتن عادی و معمولی نباید رفتار کرد.

همواره باید حرکت بدستور باشد یا وقتی نفر جلوی شما اعلام حرکت نمود اجرا گردد.

FIRE MAN S SHUFFLE را بصورت ریتمیک تمرین کنید ( تغییر وزن روی پاها-قدم بر داشتن کشیدن پاها ). این کار کلید کار ریتمی در حرکت با هوز می باشد.

7-10        تغییر حرکت بسمت چپ و راست:

برای حرکت رشته هوز به سمت چپ یا راست به همان روشی که در پیشروی قید گردید عمل می کنند. فقط بجای جلو حرکت به سمت جناحین صورت می پذیرد. پای راهنما یا LEAD FOOT در جهتی است که رشته هوز باید حرکت کند. هنگامی که شما بسمت جلو حرکت می کنید بمحض اینکه پای راست شما بدنبال پای راهنما کشیده شد وزن به حالت تعادل بروی دو پا تقسیم می شد.

برای حرکت رشته هوز به سمت چپ، باید وزن بروی پای راست قرار گیرد و نیم قدمی پای چپ برداشته شده و پس از انداختن وزن بروی پای چپ ( LEAD FOOT ) پای راست را بسمت چپ بروی زمین می کشیم.

اگر بخواهیم بسمت راست حرکت کنیم قرینه عمل می کنیم و پای راست را اول حرکت داده سپس تغییر نقطه ثقل وزن داده پای چپ را روی زمین می کشیم.

·       هرگز پاها را مقابل یکدیگر قرار ندهید .زیرا ممکن است باعث عدم تعادل گشته و شما را سرنگون نماید. تمامی حرکات آموزش داده شده بطور هماهنگ و یکنواخت توسط تمامی نفرات تیم انجام می شود.

7-11        عقب نشینی:

برای عقب نشینی یا حرکت رشته هوز بسمت عقب به هماهنگی و ارتباط خوب بین نفرات تیم نیازمندیم. وقتی فرمان « تمام خطوط بصورت تمام فوگ و آماده برای عقب نشینی» صادر گردید نفر مسئول نازل برای حفاظت تیم اقدام به فوگ نمودن کامل بوسیله تنظیم نازل نموده تا تیم را از FLASH BACK احتمالی محافظت نماید.

آخرین نفر تیم که TAG-LINE PERSON نامیده می شود با زدن دو ضربه بر شانه نفر سوم جدا شدن خود از تیم را به نفر سوم اطلاع می دهد. سپس در فاصله 20 فوتی ( 7 متری) پشت سر تیم ایستاده و از آن قسمت هوز را گرفته و از زمین جدا می کند. این در حالیست که در فاصله 7 متری که هوز را از زمین جدا کرده شکم هوز کماکان روی زمین است و اینجاست که منتظر اعلام دستور «تمام رشته هوزها عقب نشینی» یا « BACK OUT ALL HOSE LINE» می ماند.

q       دونکته مهم :

1-    در هنگام عقب نشینی مطمئن شوید که قسمتی از هوز بین شما و سایر نفرات تیم به میزان کافی می باشد تا در هنگام عقب نشینی و عقب کشیدن هوز توسط شما، همواره مقداری از هوز بروی زمین شکم داشته باشد. در غیر این صورت نیروی وزن ناشی از این قسمت تماماً بروی نفرات تیم وارد می شود.

2-    هوز را مستقیماً نکشید بلکه اجازه بدهید هنگام عقب نشینی هوز بروی زمین لغزانیده شود.

در هنگام عقب نشینی کار پا و نحوه حرکت آن بسیار مهم است . وقتی فرمان «تمام رشته هوزها عقب نشینی» یا « BACK OUT ALL HOSE LINE » صادر شد پای عقب شما پای راهنماست و شما باید وزن بدن خود را روی پای جلو ( پای چپ ) انداخته و پای راست را که پای عقب است به اندازه نیم قدم به عقب برداشته و وزن را روی پای عقب انداخته و پای چپ را بسمت عقب بروی زمین             می کشانیم. سپس وزن بدن را روی دو پا تقسیم می کنیم.

7-12        ایمنی و محافظت نمودن از رشته هوز:

به محض اینکه رشته هوز به فاصله معین و ایمنی نسبت به محل حریق عقب نشینی کرد فرمان «SECURE THE WATER » صادر خواهد شد. نفر اول ( نازل من ) اقدام به بستن آرام ولو نازل می نماید تا از اثر ضربه آب جلوگیری نماید. سپس یک حلقه کوچک بوسیله گردش هوز ایجاد نموده و نازل را در زیر هوز قرار می دهیم. با ین کار از حرکت نازل و رشته هوز تحت فشار و آماده عملیات بعدی جلوگیری می نماییم.

هرگز نازل را پرتاب نکنید و از ارتفاع رها نسازید زیرا باعث آسیب رسیدن به نازل و به مخاطره انداختن ایمنی گروه یا نفرات بعدی که با هوز کار خواهند کرد می شود.

در پایان نتیجه خواهیم گرفت که کار تیمی- حرکات پا- ارتباط 3 کلید اصلی و صحیح انجام دادن عملیات با هوزمی باشد.این مبحث در اطفا حریق صنعتی از اهمیت بسزایی برخوردار است.

4-    زنده ماندن و ایمنی آتش نشانان:

اساسی ترین ارزش در معرض خطر و در حالات اضطراری، زندگی و حیات، بخصوص زندگی انسان است و یک آتش نشان همواره باید بروی این موضوع تاکید داشته باشد.

این اهمیت نه تنها در مورد مردمی که آتش نشانان آنانرا حفظ می کنند بلکه در مورد خود آتش نشانان نیز صادق است.

روزهایی که در زندگی آتش نشانان کم و بیش فاقد ارزش بوده اند سپری شده است. اگر چه از جان گذشتن  در راه انجام وظیفه کاری شجاعانه و قابل تمجید است -بخصوص اگر برای حفظ جان سایرین باشد- ولی کسی نباید اجازه تعلل و بی اهمیتی و غفلت پیرامون جان آتش نشانان را داشته باشد.

پس:

بقا و سلامتی آتش نشانان بزرگترین و مهمترین مسئله مورد توجه برای هر کسی است که با این حرفه ارتباط دارد.

هر افسری در هدایت و رهبری نفراتش باید برای زندگی خود و نفرات تحت سرپرستی اش نهایت ارزش را قائل باشد و برای حفاظت از آن کوشش کند.

با وجود این امکان آسیب دیدن و مجروح شدن در زمین آموزش اجتناب ناپذیر است ولی می توان با بالا بردن توان حرفه ای نفرات از میزان آن کاست. بسیار مفید و مهم است که در جهت بالابردن اطلاعات و معلومات پایه ای ایمنی در این زمینه تلاش نماییم.

 

 

+   امین ; ۱۱:٥٧ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢ اسفند ،۱۳۸۸

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir